پیش شمع رخ زیبای تو گر جان بدهم

از دل ریش من خسته جگر نندیشد

هر که خاطر بکسی داد چه بیمش ز خطر

کانکه رفت از پی خاطر ز خطر نندیشد

نبود عیب که پروانه ز پر نندیشد

خسته ضرب تو از تیغ و سنان غم نخورد

کشته عشق تو از تیر و تبر نندیشد