کانکه در دست تو افتاد ز سر نندیشد

خسته ضرب تو از تیغ و سنان غم نخورد

کشته عشق تو از تیر و تبر نندیشد

سر اگر در سر کار تو کنم دوری نیست

نکنم یاد شب هجر تو در روز وصال

کانکه شد ساکن جنت ز سقر نندیشد

مکن اندیشه که خواجو نکند یاد لبت