ز های و هوی رقیبان چه غم که شبرو عشق

حریق آتش مهر از دخان نیندیشد

شکار دانه هستی ز دام سر نکشد

مقیم خانه رندی ز خان نیندیشد

ز های و هوی سگ پاسبان نیندیشد

گرم تو صید شوی گو حسود جان میده

که گرگ چو بره برد از شبان نیندیشد