بگذر از خویش که بی قطع مسالک خواجو

کان سهی سرو خرامان متمایل می شد

پند عاقل نکند سود که در بند فراق

دل دیوانه ندیدیم که عاقل می شد

هیچ سالک نشنیدیم که واصل می شد