چو از دیده گه دیده بان بنگرید

شب آمد یکی آتشی برفروخت

که تفش همی آسمان را بسوخت

به شب آنش و روز پردود دید

ز جایی که بد شادمان بازگشت

تو گفتی که با باد همباز گشت