کام من این بود که جان بر تو فشانم

کام دل از جام غم انجام برآمد

چشمه خورشید درخشان مروق

وقت صبوح از افق جام برآمد

عاقبت از لعل توام کام برآمد

زلف تو چون سلسله جنبان دلم شد

بس که بدیوانگیم نام برآمد