خیز خواجو که چواشک از سر زر در گذریم

همچو بلبل ز چمن رفت و دگر باز آمد

گر به تیغش بزنی باز نیاید ز نظر

هر که چون مردمک دیده نظر باز آمد

تا نگویند که شد وز پی زر باز آمد