از شوق خطت نقطه ز پرگار نداند

سریست مرا با تو که اغیار نداند

کاسرار می عشق تو هشیار نداند

در دایره عشق هر آنکس که نهد پای

گر بلبل دلسوخته بیرون رود از باغ

باز از سرمستی ره گلزار نداند

هر کس که گرفتار نگردد به کمندی