کان هندوی دل دزد سیه کار نداند

هر دل که نشد فتنه از آن نرگس بیمار

حال من دلخسته بیمار نداند

چون حال دل از زلف تو پوشیده توان داشت

ای باد صبا حال من ارزانک توانی

با یار چنان گوی که اغیار نداند

خواجو که درین واقعه بیچاره فرو ماند