با کس بنمی ماند و کس با تو نماند

چون می گذری عیب نباشد که بپرسی

کان خسته دلسوخته چون می گذراند

برحسن مکن تکیه که دوران لطافت

دانی که چرا نام تو در نامه نیارم

زیرا که نخواهم که کسی نام تو داند

روزی که نماند ز غم عشق تو خواجو