دیده یک یک همه چون آب فرو می خواند

ماجرائی که دل سوخته می پوشاند

چون تو در چشم من آئی چکند مردم چشم

که بدامن گهر اندر قدمت نفشاند

مه چه باشد که بروی تو برابر کنمش