کیست کاین فتنه برخاسته را بنشاند

از چه نالم چو فغانم همه از خویشتنست

بده آن باده که از خویشتنم بستاند

بکجا ! می رود این فتنه که برخاسته است

وه که خواجو بگه نطق چه شیرین سخنست

مگر از چشمه نوش تو سخن می راند