به جنگ اندر آمد سپاه از دو روی

چنان شد که کس روز روشن ندید

ز زخم سنانهای الماس گون

تو گفتی همی بارد از ابر خون

هرانکس که بد گرد و پرخاشجوی

بشد پیش نوش آذر تیغ زن

همی جست پرخاش زان انجمن