زان نمی سوزند از آه گرم ما کافسرده اند

گلعذاران بین که کل پرده بر ما می درند

ما برون افتاده ویشان همچنان در پرده اند

باد پیمایان که آگه نیستند از سوز عشق

زنده دل قومی که پیش تیغ عشقت شمع وار

ز آتش دل سر فدا کردند و پای افشرده اند

چون ببدنامی برآمد نام خواجو در جهان