منعم مکن ز باده که ارباب عقل را

معلوم می شود که فراموش کرده اند

هر شب مغنیان ضمیرم ز سوز عشق

برقول بلبلان سحر گوش کرده اند

از جام عشق واله و مدهوش کرده اند

خواجو بنوش دردی عشقش که عاشقان

خون خورده اند و نیش جفا نوش کرده اند