تا ببینی چشمه ها را کاب دریا برده اند

زنده اند آنها که پیش چشم خوبان مرده اند

مرده دل جمعی که دل دادند و جان نسپرده اند

چشم سرمستان دریاکش نگر وقت صبوح

ما برون افتاده ایم از پرده تقوی ولیک

پرده سازان نگارین همچنان در پرده اند

درد نوشان بسکه اشک از چشم ساغر رانده اند