خیز خواجو وز در خلوتگه مستان درآی

از نسیم گلشن وصلش روان پرورده اند

بردل رندان صاحب درد اگر آزارهاست

پارسایان باری از رندان چرا آزرده اند

نیستانرا بین که ترک ملک هستی کرده اند

قوت جان از خون دل ساز و ز عالم گوشه گیر

زانکه مردان سالها در گوشه ها خون خورده اند