هر که را تیغ جفا بردل مجروح زنی

جان فدای لب شیرین شکرخا نکند

گل چو بر ناله مرغان چمن خنده زند

چکند بلبل شب خیز که سودا نکند

حذر از ضربت شمشیر تو قطعا نکند

چون توانم شدن از نرگس مستت ایمن

کانکه چشم تو کند کافر یغما نکند