هر که سودای سر زلف تو دارد در سر

هیچکس نیست که وصل تو تمنا نکند

یا جفا بر من دلخسته شیدا نکند

این خیالست که سر در سر سودا نکند

چشم شوخت چه عجب گر دل مردم بربود

ترک سرمست محالست که یغما نکند