گرد رخسار تو دوران چه کند گر نکند

هر که در پای گلش برگ صبوحی باشد

صبحدم عزم گلستان چه کند گر نکند

زلف سرگشته که بر روی تو گشت آشفته

نتواند که ز هجر تو ننالد خواجو

هر که خنجر خورد افغان چه کند گر نکند