سلطان چه غم دارد اگر بازاریی زاری کند

تا کی خورم خون جگر در انتظار وعده اش

گر می دهد کام دلم چندم جگر خواری کند

گویند اگر زاری کنی دیگر نیازارد ترا

همچون کمر خود را بزر بر وی توان بستن ولی

چون زر نبیند در میان آهنگ بیزاری کند

بر عاشقان خسته دل هر شب شبیخون آورد