پریرخان که بعالم بدلبری علمند

چو گنج عشق تو دارند در خرابه دل

نه مفلسند ولی منعمان بی درمند

چو قامت تو ببینند کوس عشق زنند

بقصد مرغ دل خستگان میفکن دام

که طائران هوایت کبوتر حرمند

بتیغ هجر زدن عاشقان مسکین را