ور سوی کعبه شوم راهب دیرم خوانند

سوی دیرم نگذارند که غیرم دانند

زاهدان کز می و معشوق مرا منع کنند

چون شدم کشته ز تیغم به چه می ترسانند

روی بنمای که جمعی که پریشان تواند