عارفان تا که بجز روی تو در غیر نبینند

آبم این طایفه بی روی تو برلب نچکانند

آنچنان بسته زنجیر سر زلف تو گشتم

که همه خلق جهانم ز کمندت نجهانند

شمع را چون تو بمجلس بنشینی بنشانند

جز میانت سر موئی نشناسیم ولیکن

عاقلان معنی این نکته باریک ندانند