کجا ز عرصه مهر تو مهره بر چینند

ز چین زلف تو آگاه نیستند آنها

کاسیر طره خوبان خلخ و چینند

مقامران محبت که پاک بازانند

نظر بظاهر شوریدگان مکن خواجو

که گنج معرفتند ار چه بیدل و دینند