تو مپندار که دور از تو اگر خاک شوم

بر سر کوی تو تا گرد بلا بنشیند

بر فروزد دلم از نکهت انفاس نسیم

گر چه شمع از نفس باد صبا بنشیند

آتش عشق من از باد هوا بنشیند

من بشکرانه آن از سر سر برخیزم

کان سهی سرو روان از سر پا بنشیند