عیش ما هر جا که یار آنجا بود آنجا بود

دیگرانرا عیش و شادی گر چه در صحرا بود

هر دلی کز مهر آن مه روی دارد ذره ئی

در گداز آید چو موم ار فی المثل خارا بود

سنبلت زانرو ببالا سر فرود آورده است