جانم چو شمع از آتش دل در گداز بود

دوشم بشمع روی چو ماهت نیاز بود

در انتظارصید تذرو وصال تو

چشمم ز شام تا بگه صبح باز بود

از من مپرس حال شب دیر پای هجر