جز لعل جانفزای بتان کام جان نبود

بود از خروش مرغ صراحی سماع من

وز سوز سینه هر نفسم جز فغان نبود

دل را که بود بی خبر از جام سرمدی

طاوس جلوه ساز گلستان عشق را

بیرون ز صحن روضه قدس آشیان نبود

کس در جهان نبود مگر یار من ولیک