یکی نامدار از میان مهان

نگه کرد زال اندر آن برز و یال

چنین گفت با مهتران زال زر

که زیبنده تر زین که بندد کمر

چنین گفت کای پهلوان جهان

پس پرده او یکی دخترست

که رویش ز خورشید روشن ترست