چوچشم خواجوی دلخسته گاه گوهر افشانی

چودیدم در کنار آنرا نشان از بی نشانی بود

چنان کاندر پریشانی سرافرازی کند زلفش

توانائی چشم ساحرش در ناتوانی بود

همه شب کار لعل آبدارش درفشانی بود