برامید آنکه شعر سوزناکم تر شود

مومنی کو دل بدست عشق بت روئی سپرد

گر بکفر زلفش ایمان آورد کافر شود

می نویسم شعر بر طومار و می شویم باشک

همچو صبح ار صادقی خواجو مشو خالی ز مهر

کانکه روز مهر ورزیدست نیک اختر شود