این شام صبح گردد و این شب سحر شود

بی سر به سر شود من دلخسته را ولیک

بی او گمان مبر که زمانی بسرشود

ای دل صبور باش و مخور غم که عاقبت

خواجو ز عشق روی مگردان که در هوا

سایر ببال همت و طائر بپر شود