اگر بدیده موری فرو روم صد بار

بیا که بی سر زلفت مرا بسر نشود

خیالت از سر پر شور من بدر نشود

معینست که آن مور را خبر نشود

چو چرخم از سر کویت درین دیار افکند

گمان مبر که خروشم به چرخ بر نشود