کسی که در قلم آرد حدیث شکر دوست

کسی نظر نکند کز پی نظر نشود

ز عشق سیمبران هر که رنگ رخساره

بسان زر نکند کار او چو زر نشود

عجب گرش ز حلاوت قلم شکر نشود

چنین که غرقه بحر خرد شدی خواجو

چگونه ز آب سخن دفتر تو تر نشود