تا پریشان بود آنزلف سیه جمعی را

اگرت شربتی از چشمه حیوان باید

هر کرا دست دهد وصل پریرخساران

دیو باشد اگرش ملک سلیمان باید

جای دل در خم آن زلف پریشان باید

سرمه دیده ز خاک ره دربان سازد

هر کرا صحن سراپرده سلطان باید