جای دل در خم آن زلف پریشان باید

هر کرا دست دهد وصل پریرخساران

دیو باشد اگرش ملک سلیمان باید

تا پریشان بود آنزلف سیه جمعی را

سرمه دیده ز خاک ره دربان سازد

هر کرا صحن سراپرده سلطان باید

حکم و حکمت بکه دادند درین ره خواجو