چو عود هر که ز عشاق دم زند خواجو

که پشه باز نیاید چو صید باز آید

دلی که در خم زلفت فتاد اگر سنگست

ز مهر روی تو چون موم در گداز آید

ز سوز فارغ و از ساز بی نیاز آید