بلبل دلشده گلبانگ زند خواجو را

جان من با سگ کوی تو به آواز آید

ور چو چنگم بزنی عین نوازش باشد

ساز بی ضرب محالست که بر ساز آید

که درین فصل کسی از گل و می باز آید ؟