خواهی که در آئینه رخت خوب نماید

ور می نبود زنگ غم از دل چه زداید

خواجو اگر از عشق بسوزند چو شمعت

خوش باش که از سوز دلت جان بفزاید

آئینه مصفا و رخ آراسته باید