هیچ در خاطر شه یاد گدا می آید

تاب آن سنبل پرتاب کرا می باشد

خواب آن نرگس پرخواب کرا می آید

آخر ای پیک همایون که پیام آوردی

ما از آن خال بدین حال فتادیم که مرغ

دانه می بیند و در دام بلا می آید

خواجو ار اهل دلی سینه سپر باید ساخت