چرا که دیده بکاری دگر نمی آید

بیار باده گلگون که صبحدم ز خمار

سرم چو نرگس مخمور بر نمی آید

بجز مشاهده دوستان نباید دید

که آورد خبری زان به خشم رفته ما

که مدتیست که از وی خبر نمی آید

ز کوهم این عجب آید ز حسرت فرهاد