گفتم که ز من سرمکش ای سرو روان گفت

جز سایه کسی همره و همراز نیاید

ای خواجه برو باد مپیمای که بلبل

در فصل بهاران ز چمن باز نیاید

تا سر نکشد سرو سرافراز نیاید

هر دل که به دستش نبود رشته دولت

همبازی آن زلف رسن باز نیاید