خواجو ز سفر عزم وطن کرد ولیکن

برطرف چمن باز بپرواز نیاید

تا زنده بود شمع صفت بر نکند سر

در پای تو هرکس که سرانداز نیاید

مرغی که برون شد ز قفس باز نیاید