گر چه ز تنگی دهنش هیچ نیست

کشته شد و تیر و کمانش ندید

موی چو شد گرد میانش کمر

جز کمر از موی میانش ندید

هیچ ندید آنکه دهانش ندید

عقل چو در حسن رخش ره نیافت

چاره بجز ترک بیانش ندید