تا از آن هندوی زنجیری کافر چه کشد

گر ندید از دهنت یک سر مو هیچ ندید

خلعت عشق تو بر قامت دل بینم راست

لیکن این طرفه که پیوسته بباید پوشید

دل خواجو که ببند سر زلف تو کشید