به جای دگر گرز و گوپال بود

به هر جای بر توده کشته بود

کسی را کجا روز برگشته بود

همه دشت بی تن سر و یال بود

ز خون بر در دژ همی موج خاست

که دانست دست چپ از دست راست

چو اسفندیار اندر آمد ز جای