دیده بنگر که فرو خواند روان سر دلم

خنجر از مردم خونخوار بباید پوشید

چهره زرد من و روی خود از طره بپوش

که زر و سیم ز طرار بباید پوشید

گر چه دانست که اسرار بباید پوشید

نامه دوست بدشمن چه نمائی خواجو

سخن یار از اغیار بباید پوشید