گر شاه سپهرید در این خانه که مائیم

زنگ خرد از آینه دل بزدائید

تا خرقه بخون دل ساغر بنشوئید

رندان خرابات مغان را بنشانید

از خانه برآئید که همخانه مائید

گنجینه حسنید که در عقل نگنجید

یا چشمه جانید که در چشم نیائید