چو از گل آرزوی مرغ خوش نظر بادست

بجز نسیم که یابد نصیبی از گلزار

که یک گلست در این باغ و عندلیب هزار

تو هم ببوی قناعت کن از نسیم بهار

و گر چه غنچه جهان را بروی گل بینی

بدوز چشم جهان بین بخار و دیده مخار